μανία

Τετάρτη 22ης Απριλίου ... Η πολυσύχναστη απόγευμα, ο ήλιος - αν και μπορούν να απολαύσουν τον ήλιο μόνο από λεπτή μουνί κουρτίνες, αλλιώς έχω μια μεγάλη λάμψη στην οθόνη! Mobile διακόψει σήμερα, ενισχύει ύφεση κοινωνική ζωή?)

Μια μέρα σαν κάθε μέρα - μάθηση XHTML και επικαλυπτόμενα στυλ, αλλά ξαφνικά το κουδούνι ... Και τι είναι αυτό; Ένα όμορφο μπουκέτο κόκκινα τριαντάφυλλα! Έτσι, δεν έχει τρόπο, αυθόρμητα ... Γνωρίζουμε από τους οποίους: *

Και να θυμάστε το κωμικό Kajko i Kokosz. Ανταγωνίζονται και την αγάπη των αποφάσεων; Οι όμορφες ημέρες της παιδικής ηλικίας, όταν διάβασα ... Λίγα: Kajko, και το έργο του Janusz Kokosz Christy (του ευλογημένου μνήμης, δυστυχώς, πέθανε 15 Νοέμβρη 2008). Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα Εσπερινά Ακτή (Gold άλμπουμ μπολ, ανταγωνιστικότητα και την αγάπη των αποφάσεων, Mirmiła Voivodship), αμέσως μόλις έγινε γνωστή σε όλο Πολωνία. Συνολικά ήταν είκοσι κόμικς της σειράς, η τελευταία το 1990. Το 2003, οι πολωνικές Egmont εκδοτικού οίκου επανέκδοση σειράς αρχίσει και πρόκειται να προβεί σε πλήρη σειρά (ως ένα σημερινό μου, Ένα δώρο για τα ξαδέλφια, που έχουν ήδη αμαύρωσαν σε μεγάλο βαθμό από το δόντι του χρόνου ...).

Βαρεθεί τουριστική, εμπορική όψη του Λονδίνου, αποφάσισα να ψάξουν για μικρούς χώρους και πιο μοναχικοί. Ξεκινώ από Exmouth αγορά ... Όταν υπήρχαν Chutes με λαχανικά και φρούτα - πύρα των χρωμάτων και των σχημάτων (Milosz «καλάθια σε ελιές και λεμόνια» - αν και αργότερα στη σειρά έκαιγε γκέτο, όχι τώρα που ήθελα να γράψω ....) Δέκα χρόνια πριν, αλλά η κοινότητα έχει αποφασίσει ότι ο ίδιος προτιμά να αγοράσει τα λαχανικά στα σούπερ μάρκετ ... Κιόσκια σχεδόν εξαφανίστηκαν - αντικατέστησε την πολλαπλή καταστήματα, εστιατόρια και καφετέριες, με τραπέζια κάτω από ομπρέλες ... Και εδώ κάθομαι σε ένα από αυτά ομπρέλες με ένα φλιτζάνι καφέ στην ηλιόλουστη popołunie Τετάρτη. Ζητεί μια ενδιαφέρουσα λογαριασμό της εκκλησίας μου με ένα τούβλο, όπως θα προκύψει αργότερα από το μοναδικό τέτοιο παράδειγμα στην bazylikowego εκκλησία του Λονδίνου ιταλικό στυλ! Και εδώ είναι αντιπαράθεση με ένα άλλο κτίριο, όπως φαίνεται και αργότερα στο St John Street, η βικτοριανή πρόσοψη, αλλά με ένα τυποποιημένο ιταλικό Palazza, στους οποίους έχω μεγάλη αγάπη, μετά από όλα ...

Αφήνοντας στην αγορά Exmouth. Περνώ πολύ ενωμένος budyneczki. Αστεία δάσος των καπνοδόχων, πλούσιο πράσινο, ηλιακή έκλαμψη (μια ηλιόλουστη ημέρα στο Λονδίνο!) - Όλα αυτά τα κάνει πολύ γοητευτική χώρα. ταξίδι μου παίρνει πιο δίκαιη χαοτική, δύσκολο να πούμε ακριβώς πού έχω φτάσει (το όνομα του δακτυλίων Percy Circus 'ένα καμπανάκι »). Θεωρώ, ωστόσο, κάποια ενδιαφέροντα θέματα ... Βέβαια, η λέξη «ενδιαφέρον» είναι μια σχετική χαρακτήρα: p Μπορώ να απεικονίζουν καλύτερα την ιδέα μερικά πλάνα.

Η έξοδος - το μυστικό πέρασμα (φωτογραφία κάτω) βρίσκεται στο Covent Garden: Εδώ αρχίζω συνήθως με τα πόδια μου, και περαιτέρω, ποιος ξέρει - με τα πόδια ή με το λεωφορείο (ενσωμάτωση δεν αρέσουν τα λεωφορεία, αλλά τρομερά συνωστισμό και πνιγηρός μετρό μικρές αποστάσεις δεν με πείθει.)

Και εδώ κλαδιά των δέντρων αφύσικα συμπιεστεί σε πολύ λίγο χώρο, λίγο μελανιασμένο ... μου θυμίζουν πίνακες του Σαλβαδόρ Νταλί, οπότε επιτρέψτε μια μικρή τροποποίηση στο ...

Μερικές φωτογραφίες που ελήφθησαν στο δρόμο, και ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Barbican ... Εκεί είναι υπερήφανη για συγκεκριμένες μεγαλοπρέπεια του, το rekinimi μπαλκόνια και σκιερά δρομάκια. Συναρπάζει και τις ανησυχίες, χάνεται στη kafkowych εσοχές, ένα πράγμα είναι βέβαιο - δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το ... [Για τους αμύητους: Ολόκληρο το συγκρότημα περιλαμβάνει το Barbican περιοχή περίπου 140 χιλιάδες. τετραγωνικά μέτρα και αποτελείται από τον: κατοικίες, πολιτιστικό κέντρο, πολλά σχολεία, ένα μουσείο και μερικά άλλα χαρακτηριστικά για να παρακάμψετε .. δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι, αμέσως μετά τον πόλεμο, ήταν ένα από τα στείρα περιοχές του βομβαρδισμού του Λονδίνου ... Έτη 1965 - 1976 του έδωσε το παρόν - brutalistycznego φύσης (k) u, εξαιτίας ένα τολμηρό όραμα για τους άνδρες: Chamberlin, Powell και Bon. Τους επαίνους για αυτό!]

Λονδίνο αλήτης μου παίρνει το χαρακτήρα του κυνηγώντας σκιές. Μετά από όλα, την πρώτη ημέρα της πραγματικής άνοιξη τείνει να κάνει ορισμένα άτομα ...

Και ένα άλλο σημάδι στον ουρανό. Ναι - μερικές φορές μπορείτε να αναζητήσετε ...

Για παράδειγμα, γράφοντας ένα νέο "προϊόν" (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη ^[1] !), διάβασα αυτό το ποίημα Milosz και ανακάλυψε ότι ήταν γραμμένο το Πάσχα του 1943. Ως εκ τούτου, το έβαλα κάτω:

Campo di Fiori ^[2]

Στη Ρώμη, το Campo di Fiori
Καλάθια από ελιές και λεμόνια,
Λιθόστρωτο Διάσπαρτα με κρασί
Και τα συντρίμμια των λουλουδιών.
Rosy Θαλασσινά
Κερδοφόρα στα τραπέζια των πωλητών,
Armfuls της σκοτεινής σταφύλια
Πέφτει στο ροδάκινο.

Στο ίδιο τετράγωνο
Έκαψαν Giordano Bruno
Kat φλόγες αποτραπεί
Στον κύκλο του μια ενδιαφέρουσα πλήθος.
Οι φλόγες είχαν πεθάνει,
Ταβέρνες ήταν γεμάτες και πάλι,
Καλάθια από ελιές και λεμόνια
Ασκούσαν για τα κεφάλια των πωλητών ».

Το Campo dei Fiori
Στη Βαρσοβία το καρουσέλ
Σε μια σαφή βράδυ την άνοιξη
Ο ήχος της ζωντανής μουσικής.
Salvos από τον τοίχο γκέτο
Ζωηρό μελωδία πνιγεί
I ζευγάρια wzlatywały
Υψηλή στα ασυννέφιαστο ουρανό.

Μερικές φορές ο αέρας από την καύση
Dark χαρταετούς,
Απορρίμματα που έχουν αλιευθεί στον αέρα
Αναβάτες για το καρουσέλ.
Αναστατωμένα φούστες των κοριτσιών
Ο άνεμος από το κάψιμο των σπιτιών,
Τα πλήθη γελούσαν
Σε αυτό το πανέμορφο Βαρσοβία Κυριακή.

Κάποιος θα διαβάσει όσο το ηθικό,
Ότι ο λαός της Ρώμης ή της Βαρσοβίας
Μικρολογία, γέλιο, αγάπη
Περνούν από πυρές μάρτυρες ».
Κάποιος άλλος θα διαβάσει
Περνώντας από τα πράγματα του ανθρώπου,
Σχετικά με την λήθη,
Πριν οι φλόγες.

Αλλά μετά σκέφτηκα
Η μοναξιά του θανάτου.
Το γεγονός ότι, όταν Giordano
Ανέβηκε στο ικρίωμα,
Δεν βρέθηκαν σε ανθρώπινη γλώσσα
Δεν είναι μία λέξη,
Για να πει αντίο της ανθρωπότητας,
Αυτή η ανθρωπότητα, αυτό είναι.

Ακόμη και οι ειδικοί άπαχο κρασί,
Πώλησης λευκών αστερίες,
Καλάθια από ελιές και λεμόνια
Μεταφέρονται σε ένα gay διάλεκτο.
Είχα ήδη αποστασιοποιηθεί
Σαν να είχε περάσει αιώνες
Και περίμενε μια στιγμή
Κατά την αναχώρηση του στην φωτιά.

Τα άτομα που πεθαίνουν, η μοναχική
Ξεχαστεί από τον κόσμο,
Η γλώσσα μας έχει γίνει ένας ξένος για τους
Δεδομένου ότι η γλώσσα ενός αρχαίου πλανήτη.
Έως ότου όλα είναι μύθος
Και στη συνέχεια, μετά από πολλά χρόνια
Σχετικά με τη νέα Campo di Fiori
Οργή θα ανάβει ένας ποιητής λέξη.

Βαρσοβία - Πάσχα, 1943

Πρώτη "δεν σωματιδίων participles przymiotnikowymi - ενεργητικής και παθητικής - πάντα γράφουν από κοινού, ανεξαρτήτως της σημασίας, δηλαδή η μετοχή που χρησιμοποιείται ως επίθετο με την έννοια, καθώς και ρήμα νόημα, και έτσι είναι πάντα: μη πότης, μη καπνιστής, έναν άπιστο, ακέραια, ανεκτίμητο , άγνωστη, κ.λπ. Μερικές φορές ξεχωριστά, όπως και με επίθετα - δεν σωματιδίων θα πρέπει να συντάσσεται με σαφείς αντιθέσεις, όπως το να μην πίνουν, αλλά το φαγητό, δεν αναιρείται, αλλά καταστράφηκε ολοσχερώς, καθώς και οι δομές είναι αρνητική, όπως για παράδειγμα, ούτε αγαπά ούτε Δεν αγαπούν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, και με επίθετα σωματιδίων δεν είναι γραπτές χωριστά, π.χ., δεν είναι κόκκινο, πράσινο αλλά και να μην πράσινο, όχι κόκκινο. "Quote προέρχεται από: Δεν με participles przymiotnikowymi (κατ 'αρχήν) πάντα μαζί, Επικοινωνιών της πολωνικής γλώσσας Πολωνική Ακαδημία Επιστημών, Αρ. 1 (2), 1998, σ. 2
Δεύτερη σωτηρία, ο αναγνώστης, Βαρσοβία, 1945