mania

Wigilia już za trzy dni, więc postanowiłam zamieścić kilka słów polskich poetów, żeby wprowadzić się w prawdziwie świąteczny nastrój. Niestety Boże Narodzenie już od jakiegoś czasu stało się wydarzeniem komercyjnym i jest chyba postrzegane przez marketingowców za czas, kiedy można sprzedać szybciej, łatwiej i więcej…Nie powinno mnie zatem dziwić, że pierwszą choinkę zobaczyłam w tym roku już na początku października!!! [w jednym z hoteli w Nottingham - Arlena może potwierdzić;] Rozstraja to nieco moje odczucia – kiedy właściwie powinnam poczuć podniosłą bożonarodzeniową atmosferę?

Zostałam na tyle zwiedziona, że nie zdążyłam kupić choinki :( Niestety Anglicy zaczynają ubierać drzewka z początkiem grudnia, a może nawet pod koniec listopada. 17-go grudnia zatem, kiedy wreszcie obudziłam się z kupnem drzewka, nie było nawet złamanego świerka! [o mojej wymarzonej jodełce nawet nie wspomnę:P]

Chcąc nie chcąc pozostało nabycie poisencji i przystrojenie mieszkania ozdobami z zeszłego roku. Na dodatek, ku naszemu zdziwieniu, przyniesione z ogródka chilli jalapeño nie tylko przeżyło, ale też zaczyna czerwienieć (czerwienieją oczywiście tylko papryczki, nie liście)! Kolorystyka została więc zachowana ;)

Wracając do poezji – poniżej dwa wiersze Mickiewicza i Kasprowicza. Zadziwiające – tyle utworów omawiało się niegdyś na języku polskim, a tak niewiele mogę sobie teraz przypomnieć tych odnośnie świąt…

Adam Mickiewicz

ANIOŁ

Kiedym z gwiazdą nadziei
Leciał świecąc Judei,
Hymn Narodzenia śpiewali anieli;
Mędrcy nas nie widzieli,
Królowie nie słyszeli
Pastuszkowie postrzegli
I do Betlejem biegli:
Pierwsi wieczną mądrość witali,
Wieczną władzę uznali,
Biedni, prości i mali.

Jan Kasprowicz

PRZY WIGILIJNYM STOLE

Przy wigilijnym stole
Łamiąc opłatek święty,
Pomnijcie, że dzień ten radosny
W miłości jest poczęty;

Że, jako mówi wam wszystkim
Dawne, odwieczne orędzie,
Z pierwszą na niebie gwiazdą
Bóg w waszym domu zasiędzie.

Sercem go przyjąć gorącym,
Na ścieżaj otworzyć wrota —
Oto, co czynić wam każe
Miłość, największa cnota.

A twórczych pozbawił się ogni,
Sromotnie zamknąwszy swe wnętrze,
Kto z bratem żyje w niezgodzie,
Depcąc orędzie najświętsze.

Wzajemne przebaczyć winy,
Koniec położyć usterce,
A z walki wyjdzie zwycięsko
Walczące narodu serce.

Chcieliśmy wszystkich pozdrowić, ale się rozsypaliśmy. Pomocy!!

I jeszcze czarujący Rafael – bawi się naszym nowym gadżetem, plazmową kulą (swojsko nazywamy ją wow=łał).

Online jigsaw puzzles from JigsawSite.com

Czyżby szykował się cykl artykułów? Hehe, trudno powiedzieć…

Bardzo spodobało mi się to zdjęcie, zrobione niedawno w czasie jednego ze spacerów z Arlą (dziękuję za wizytę Kochana:). Jesteśmy z pobliżu Katedry Św. Pawła, późne popołudnie – jeszcze dość jasno, ale włączone już sztuczne oświetlenie pozwala sądzić, że niebawem się ściemni…Lubię takie momenty, wprowadzają zawsze element mistycznej “mgiełki”.

Ostatnio więcej fotografii, może tak jest korzystniej!